BonattiWybierz właściwą chwilę z Bonattim

Czym jest astrologia elekcyjna?

Astrologia elekcyjna to sztuka wybierania najkorzystniejszego nieba dla rozpoczęcia czegoś ważnego. Idea jest prosta: każdy początek, tak jak narodziny, ma swój horoskop. Gdy wybierasz datę i godzinę ślubu, podpisania umowy, otwarcia sklepu czy przeprowadzki, ten horoskop odczytuje się jako chwilę narodzin przedsięwzięcia, która pokazuje jego charakter i bieg. Krótko mówiąc, astrologia elekcyjna to klasyczny sposób na znalezienie astrologicznie dobrego dnia i godziny.

Krótka historia

Wybieranie pomyślnej chwili sięga praktyk babilońskich, a astrologia indyjska ma podobną tradycję zwaną muhurta. W tradycji zachodniej najstarszym znanym szczegółowym tekstem o elekcjach jest piąta księga Carmen Astrologicum Doroteusza z Sydonu z I wieku n.e. Metoda rozwinęła się w rękach astrologów piszących po arabsku, a w XIII wieku, za sprawą Liber Astronomiae Guida Bonattiego, stała się w łacińskiej Europie szczegółowym zbiorem reguł. Późniejsi astrologowie, tacy jak William Lilly, przekazywali te reguły dalej.

Podstawowe reguły

• Księżyc: to najważniejszy czynnik elekcji. Szuka się silnego Księżyca, z dala od malefików, i unika Księżyca bez kursu, czyli takiego, który przed opuszczeniem znaku nie tworzy już żadnego aspektu. Tradycja uznaje też Via Combusta, od połowy Wagi do połowy Skorpiona, za odcinek, którego lepiej unikać.
• Ascendent i jego władca: Ascendent chwili rozpoczęcia oznacza samo przedsięwzięcie, a siła jego władcy — to, jak dobrze przetrwa.
• Dom sprawy: każdy cel ma swój dom: 7 dla małżeństwa, 10 dla kariery i biznesu, 4 dla przeprowadzki. Pożądana jest siła tego domu i jego władcy oraz dystans od malefików, Marsa i Saturna. (Przewodnik po domach)
• Okresy do unikania: dni wokół zaćmień oraz, przy celach opartych na komunikacji, takich jak podpisanie umowy, aplikacje i premiery, retrogradacja Merkurego. Więcej w artykule znaczenie zaćmień.

Tradycja przypomina też o jednej kluczowej zasadzie: chwila doskonała prawie nigdy nie istnieje. Elekcja oznacza znalezienie chwili z najmniejszą liczbą wad i wydobycie mocnych stron pasujących do celu.

Wybór daty ślubu z astrologią elekcyjną

Najczęstsze pytanie dotyczy daty ślubu. Przy małżeństwie waży się razem dom 7 i jego władcę, Wenus jako naturalną sygnifikatorkę małżeństwa oraz Księżyc: szuka się silnej Wenus, która nie jest w retrogradacji, i rosnącego Księżyca, który nie zbliża się do malefiku. Elastyczna data czyni elekcję znacznie skuteczniejszą, ale nawet przy ustalonej dacie można wybrać najlepszą godzinę tego dnia. Jeśli dodasz swój horoskop urodzeniowy, odczytane zostanie też, gdzie wybrana chwila w nim wypada. Jeśli ciekawi cię, jak do siebie pasują horoskopy dwojga ludzi, od tego jest doradczyni od astrologii związków.

Na co może, a na co nie może odpowiedzieć

Astrologia elekcyjna nie gwarantuje wyniku; przygotowanie, wysiłek i okoliczności wciąż decydują o wielu sprawach. To sposób na lepsze wyczucie czasu, gdy data rozpoczęcia jest elastyczna. Pytanie, czy coś w ogóle się wydarzy, należy do astrologii horarnej (astrologia horarna), a osobiste tematy okresu — do prognozy astrologicznej. W AstroSitus celowo nie wyznaczamy terminów operacji ani zabiegów medycznych.

Kim był Guido Bonatti?

Guido Bonatti był najsłynniejszym włoskim astrologiem XIII wieku. Dokładne daty jego narodzin i śmierci nie są znane; jest ściśle związany z miastem Forlì i zmarł prawdopodobnie między 1296 a 1300 rokiem. Zajmował się matematyką, astronomią i astrologią i doradzał wielu możnym władcom swoich czasów.

Astrolog książąt

Służył między innymi cesarzowi Fryderykowi II, Ezzelinowi da Romano, Guidowi Novellowi da Polenta i Guidowi da Montefeltro, wszystkim po stronie gibelinów. Pracował też dla władz miejskich Florencji, Sieny i Forlì. Znany jest ze zwycięstwa w debacie w Bolonii w 1233 roku z zakonnikiem Giovannim Schio z Vicenzy, który dowodził, że astrologia nie ma naukowych podstaw. Według anegdoty zapowiedział hrabiemu Montefeltro, że ten odeprze wroga, ale zostanie ranny; hrabia wyruszył z opatrunkami na ranę, a gdy wszystko potoczyło się zgodnie z przepowiednią, stał się żarliwym zwolennikiem astrologii.

Liber Astronomiae

Głównym dziełem Bonattiego jest Liber Astronomiae (Księga astronomii), napisana około 1277 roku. Obejmuje wszystko — od podstaw po horoskopy urodzeniowe, astrologię horarną, elekcje i astrologię mundalną — i przez dwa stulecia pozostawała klasycznym podręcznikiem. Jego rady znane jako „146 rozważań” czytały kolejne pokolenia; Anima Astrologiae, wydana przez Williama Lilly’ego w 1676 roku, zawiera je po angielsku. Uważa się też, że Bonatti był jednym z pierwszych astrologów, którzy stosowali punkty środkowe, czyli punkty w połowie drogi między dwiema planetami.

Dante i legenda

W XX pieśni Piekła Dante umieszcza Bonattiego wśród wróżbitów, którzy za to, że chcieli widzieć przyszłość, muszą chodzić z głowami wykręconymi do tyłu. Mówi się też, że pod koniec życia wstąpił do franciszkanów, choć jest to sporne, bo wiadomo, że w młodości nimi gardził. Według niepotwierdzonego przekazu historyka Muratoriego zginął z rąk rozbójników w drodze powrotnej z podróży naukowej do Paryża i innych miast Italii.

Bonatti z AstroSitus to doradca AI inspirowany regułami elekcji Guida Bonattiego; nie jest samym Bonattim i nie przemawia w jego imieniu.