Słońce w koniunkcji z Jowiszem: tożsamość, która myśli z rozmachem

Słońce w koniunkcji z Jowiszem to aspekt, który nadaje tożsamości optymizm, hojność i zdolność myślenia z rozmachem; pewność siebie jest tu wysoka, a główną pułapką okazuje się przesada. Słońce to centrum człowieka, natomiast Jowisz jest zasadą rozwoju, sensu i wiary. W koniunkcji Jowisz powiększa światło Słońca niczym soczewka. Układ ten powstaje mniej więcej raz w roku i trwa kilka tygodni, jednak dom i znak, w których się znajduje, czynią go w każdym horoskopie czymś całkowicie osobistym.

Co oznacza Słońce w koniunkcji z Jowiszem?

Osoby z tym aspektem często noszą w sobie ciche przekonanie, że życie jakoś się ułoży. Ta wiara daje im odwagę do ryzyka: przeprowadzka za granicę, powrót na studia czy założenie firmy mogą wydawać się im zupełnie prostymi decyzjami. Otoczenie zna je jako ludzi hojnych, gościnnych i chętnych do rozmów do późnej nocy. Przy stole pilnują, żeby nikomu niczego nie brakowało na talerzu, a sukcesy innych raczej świętują, niż im zazdroszczą, dzięki czemu zyskują szerokie grono przyjaciół.

Ojciec bywa zapamiętany jako postać duża: nauczyciel, przewodnik, a może ktoś, kto więcej obiecywał, niż dotrzymywał. Od autorytetów w ogóle taka osoba oczekuje opiekuńczej, życzliwej obecności i zwykle rzeczywiście ją znajduje, czy to u szefa, czy u promotora.

Nadmiar to także Jowisz

Jowisz nie przepada za granicami. Przy ciasnej koniunkcji łatwo przecenić własne możliwości, przepełnić kalendarz i dotrzymać tylko połowy złożonych obietnic. „Jeszcze trochę” przy jedzeniu, wydatkach czy ilości pracy to dobrze znany refren. Zarozumiałość rzadko wynika tu ze złej woli; zwykle chodzi po prostu o to, że z tej perspektywy nie widać, gdzie kończy się miara.

Z tą koniunkcją dobrze pracuje się wtedy, gdy entuzjazm dostaje ramę sensu. Nauczanie, publikowanie, otwieranie drzwi innym czy stawanie w obronie jakiejś wartości daje tej energii trwały grunt. Mocny Saturn w horoskopie dodaje optymizmowi solidnego szkieletu; bez niego niezbędne stają się drobne, samodzielnie narzucone ograniczenia. Tygodniowy budżet, „tak” odłożone o jeden dzień i zasada, że nie zaczyna się nowego projektu przed ukończeniem poprzedniego, to najlepsi sprzymierzeńcy tego aspektu.