Tranzyt Plutona w koniunkcji ze Słońcem: lata odbudowy tożsamości

Tranzyt Plutona w koniunkcji ze Słońcem to okres, w którym Pluton na niebie przechodzi dokładnie przez radixowe Słońce, a pytanie „kim jestem?” otrzymuje nową odpowiedź od samych fundamentów. W skrócie: odpadają warstwy tożsamości, które przestały działać, a na wierzch wychodzi bardziej intensywne, bardziej autentyczne „ja”. Pluton jest powolny, więc tę koniunkcję odczuwa się mniej więcej od roku do trzech lat, a z powodu retrogradacji zwykle trzykrotnie dochodzi ona do dokładnego stopnia. Wiele osób nigdy jej nie przeżywa; ci, którzy jej doświadczają, zapamiętują ją zazwyczaj jako punkt zwrotny.

Co się dzieje, gdy Pluton w tranzycie łączy się ze Słońcem?

Gdy Pluton się zbliża, narasta niepokój: rola pełniona od lat zaczyna wydawać się za ciasna. Przy dokładnych przejściach sprawa wychodzi na jaw. Osoba na kierowniczym stanowisku może odsunąć się od biurowych gier o władzę i postanowić założyć własną firmę; ktoś inny uświadamia sobie, że nie może dalej ustępować figurze ojca czy innemu autorytetowi. W fazie oddalania wydarzenia zostają przetrawione, a nowa tożsamość osiada w codzienności.

Uczestniczy w tym także ciało: energia może chwilami spadać, by potem ujawnić niespodziewaną wytrzymałość. W tych latach przebudowie podlega również dom rządzony przez radixowe Słońce, czyli ten z wierzchołkiem we Lwie.

Kto tu naprawdę ma władzę?

Cieniem tego tranzytu jest walka o kontrolę: albo osoba czuje się przygnieciona cudzą władzą, albo sama staje się surowsza, niż wymaga tego sytuacja. Jedno i drugie należy do tej samej lekcji.

• Nie podtrzymywać na siłę tego, co musi się skończyć
• Badać własne motywy przez terapię, pisanie lub pogłębioną naukę
• Pozwolić wielkim decyzjom dojrzeć między drugim a trzecim przejściem, a nie przy pierwszym dokładnym aspekcie

Dobrze przeżyte, są to lata, w których człowiek uczy się nosić własny autorytet, nie prosząc nikogo o pozwolenie.