Tranzyt Plutona w opozycji do Neptuna: ideały w lustrze

Tranzyt Plutona w opozycji do Neptuna to okres trwający mniej więcej od roku do trzech lat, w którym ideały i złudzenia danej osoby stają się widoczne poprzez innych ludzi albo zdarzenia z zewnątrz. Opozycje działają przez projekcję: to, czego ktoś nie potrafi dostrzec w sobie, ujawnia się w partnerze, instytucji albo w zjawisku społecznym.

Kiedy Pluton w tranzycie staje w opozycji do Neptuna

Nie każdy dożywa tego aspektu. Zależnie od tego, gdzie stał Neptun w chwili urodzenia i jak szybko Pluton poruszał się w kolejnych dekadach, jedne pokolenia go przeżywają, a inne nigdy. Ci, którzy go doświadczają, zwykle przechodzą go w tych samych latach co ich rówieśnicy. Pluton najczęściej tworzy ten aspekt trzykrotnie: gdy się zbliża, w relacjach narasta niepewność, przy dokładnych przejściach prawda wychodzi na jaw, a gdy Pluton się oddala, odnajduje się nowa równowaga.

Idealizować, być idealizowanym i się przebudzić

Najczęstszą sceną jest idealizowanie kogoś albo bycie idealizowanym: partner, którego trzeba ratować, przywódca, za którym idzie się bez pytań, oddanie, które nigdy nie zostaje odwzajemnione. W spółkach biznesowych mogą wypłynąć mgliste ustalenia i niewypowiedziane oczekiwania. Wydarzenia publiczne również potrafią zachwiać wartością, którą ta osoba ceni.

Opozycja stawia także pytanie, czy ktoś nie oddał swoich marzeń w ręce innych. Najdojrzalszym rozwiązaniem jest zastąpienie sensu, który obiecywał związek albo instytucja, sensem, który można zbudować w sobie.

Neptun to planeta współczucia, a w czasie tego tranzytu współczucie staje się silniejsze, gdy idzie w parze z granicami. Pomaga ubieranie oczekiwań w słowa, otwarta rozmowa o tym, kto co dźwiga w związku, i wzięcie odpowiedzialności za własne marzenia. Tej opozycji dotyka również dom z Rybami na wierzchołku i obszary, którymi rządzi Neptun.