Zaćmienia Słońca i Księżyca 2066

Dlaczego zaćmienia wypadają właśnie wtedy

Orbita Księżyca jest nachylona o około 5 stopni do płaszczyzny orbity Ziemi, dlatego przy większości nowi i pełni Księżyc przechodzi nieco powyżej lub poniżej linii łączącej Słońce i Ziemię. Dwa punkty, w których orbita Księżyca przecina tę płaszczyznę, to węzły księżycowe – w astrologii Węzeł Północny i Węzeł Południowy. Tylko wtedy, gdy nów lub pełnia wypada blisko węzła, Słońce, Ziemia i Księżyc ustawiają się w linii na tyle dokładnie, by padł cień.

Słońce dochodzi do osi węzłów mniej więcej co 173 dni, a kilka tygodni wokół każdego takiego przejścia tworzy sezon zaćmień – okno trwające około pięciu tygodni, w którym dochodzi do co najmniej jednego zaćmienia Słońca i jednego zaćmienia Księżyca. Dlatego w ciągu roku zdarza się od czterech do siedmiu zaćmień, w tym co najmniej dwa zaćmienia Słońca. Same węzły powoli cofają się przez zodiak i zataczają pełne koło w około 18,6 roku, więc zaćmienia przez mniej więcej półtora roku pozostają w jednej parze przeciwległych znaków, a potem przesuwają się do sąsiedniej pary.

Zaćmienia powtarzają się też w rodzinach. Po okresie Saros, trwającym około 18 lat, 11 dni i 8 godzin (223 miesiące synodyczne), Słońce, Księżyc i węzeł wracają niemal do tego samego układu i zachodzi bardzo podobne zaćmienie. Dodatkowe osiem godzin oznacza, że Ziemia obróci się o jedną trzecią obrotu dalej, więc kolejne zaćmienie z tej serii widać mniej więcej 120 stopni długości geograficznej dalej na zachód.

Jak obliczana jest lista zaćmień

Dla każdego roku serwis wyszukuje wszystkie zaćmienia Słońca i Księżyca i podaje moment maksimum zaćmienia w UT (przeliczony na Twoją strefę czasową), rodzaj zaćmienia oraz znak i stopień. Zaćmienie Słońca jest całkowite, gdy Księżyc zakrywa całą tarczę Słońca, obrączkowe, gdy Księżyc jest zbyt daleko i zostawia jasny pierścień, hybrydowe, gdy na swojej drodze przechodzi z jednego rodzaju w drugi, i częściowe, gdy zakryta jest tylko część Słońca. Zaćmienie Księżyca jest całkowite, gdy cały Księżyc wchodzi w ciemny cień właściwy Ziemi, częściowe, gdy wchodzi w niego tylko część tarczy, i półcieniowe, gdy Księżyc przechodzi wyłącznie przez słaby półcień, co bywa trudne do zauważenia. Strona roku 2066 grupuje też zaćmienia w sezony i podaje oś znaków każdego z nich.

Widoczność zależy od tego, gdzie jesteś. Zaćmienie Księżyca widać z całej nocnej strony Ziemi, natomiast całkowite lub obrączkowe zaćmienie Słońca jest widoczne tylko z wąskiego pasa, a wokół niego, na szerszym obszarze, widać zaćmienie częściowe. Po ustawieniu miejsca odniesienia serwis pokazuje, czy zaćmienie jest tam widoczne, lokalne maksimum, faktycznie widoczny początek i koniec, jaka część Słońca zostanie zakryta, jak wysoko stoi Słońce lub Księżyc oraz czy wschodzi lub zachodzi w trakcie zaćmienia.

Nigdy nie patrz na zaćmienie Słońca bez odpowiedniej ochrony oczu. Zwykłe okulary przeciwsłoneczne nie chronią wzroku; używaj certyfikowanych okularów do obserwacji zaćmień lub filtra słonecznego albo rzutuj obraz przez mały otwór. Gołym okiem można bezpiecznie patrzeć wyłącznie w fazie całkowitej. Zaćmienie Księżyca można bez obaw oglądać bezpośrednio.

Jak interpretować zaćmienie astrologicznie

Zacznij od osi, a nie od pojedynczego zaćmienia: para znaków, w których stoją węzły, opisuje temat rozwijający się przez półtora roku. Potem znajdź dom w swoim horoskopie urodzeniowym, w który wypada stopień zaćmienia – to sfera życia, którą najczęściej łączy się ze zmianami w tym okresie. Największą wagę przypisuje się zwykle zaćmieniu w odległości kilku stopni od planety urodzeniowej lub osi horoskopu. Zaćmienia Słońca blisko Węzła Północnego tradycyjnie odczytuje się jako otwarcia, a zaćmienia blisko Węzła Południowego jako uwolnienia.