Tranzyt Neptuna w koniunkcji z radixowym Plutonem: poza ludzkim życiem

Tranzyt Neptuna w koniunkcji z radixowym Plutonem nie zdarza się w życiu niemal nikogo z obecnie żyjących. Od koniunkcji Neptuna z Plutonem z początku lat 90. XIX wieku obie planety się od siebie oddalają; w horoskopach osób urodzonych w ciągu ostatnich stu lat Neptun stoi mniej więcej 45–65 stopni przed Plutonem. Aby Neptun w tranzycie utworzył koniunkcję z radixowym Plutonem, musiałby obiec większą część zodiaku.

Dlaczego Neptun w tranzycie nie dociera do radixowego Plutona?

Neptun przesuwa się o około dwa stopnie rocznie. Żeby zamknąć urodzeniowy dystans i dogonić Plutona od tyłu, musiałby przejść mniej więcej trzysta stopni, co zajmuje grubo ponad 130 lat. Ta strona nie opisuje więc osobistego okresu, lecz jest symbolicznym odczytaniem spotkania dwóch planet pokoleniowych.

Kiedy marzenie spotyka władzę

Symbolicznie ta koniunkcja opisuje ideał Neptuna mieszający się z głęboką, przemieniającą siłą Plutona. W wymiarze zbiorowym obie planety spotykają się mniej więcej co 490 lat, a te spotkania łączy się z epokami, w których stare systemy wierzeń się rozpuszczają, a rodzi się nowy obraz świata. Koniec XIX wieku, gdy doszło do ostatniej koniunkcji, przyniósł zalążki idei nieświadomości, kina i nowoczesnych ruchów duchowych. W horoskopie osobistym taki tranzyt oznaczałby, że lęk lub siła stłumione przez własne pokolenie zostają rozpuszczone ze współczuciem.

Tranzyty Neptuna do Plutona, które mieszczą się w życiu

Osobiście można śledzić te, które u większości ludzi wypadają tak: kwadraturę w okresie dorastania, trygon między 25 a 35 rokiem życia oraz opozycję od połowy szóstej dekady do początku siódmej. Ponieważ rzeczywisty dystans urodzeniowy różni się u poszczególnych osób, daty trzeba sprawdzić we własnym horoskopie. Dom radixowego Plutona i domy zaczynające się w Skorpionie pokazują, gdzie te tranzyty są odczuwalne.